Odpowiedz w wątku  [ Posty: 29 ]  Przejdź na stronę 1, 2  Następna strona
Galwanizacja -srebrzenie 
Autor Wiadomość
Post Galwanizacja -srebrzenie
Z uwagi na wiele pytań odnośnie metod srebrzenia i powłok galwanicznych postanowiłem podjąć ten trudny temat na forum , istnieje kilka metod uzyskiwania takiej powłoki w zależności od chęci uzyskanego efektu .
Galwaniczne uzyskiwanie powłok metali jest procesem trudnym jednak liczę że wklejając ten cytat mistrza Jana Sochy będzie on przewodnim wzorcem w tego typu działaniach , proponuję zapoznanie się z procesem od najlepszych w europie ludzi zajmujących się od dawna tą branżą z ogromnymi efektami .

może to długie czytanie , jednak zachęcam do zapoznania się z opisywanymi metodami . są nad wyraz jasno opisywane czytelnie....

SREBRZENIE: autor mistrz Jan Socha,- prace autora bez dokonywania zmian /cytat/

3. Bez prądowe (chemiczne) srebrzenie
3.1. Osadzanie srebra w wyniku reakcji wymiany chemicznej
Za pomocą reakcji wymiany chemicznej można wydzielić srebro na miedzi i jej stopach, przy czym proces ten prowadzi się z reguły w roztworach cyjankowych.
Powłoki srebrne otrzymane w wyniku reakcji wymiany są bardzo cienkie (0,02-0,5 µm). Znalazły one zastosowanie w galwanoplastyce przy nakładaniu tzw. warstw dzielących, rzadziej w srebrzeniu dekoracyjnym, a tylko w wyjątkowych przypadkach - w elektronice.
Ze względu na niewielką odległość miedzi od srebra w szeregu napięciowym metali (por. tab. 1 w "PJ" nr 1(12), 2001) oraz niskie stężenie prostych jonów srebra (I)i, szybkość osadzania powłoki srebrnej nie jest duża i dzięki temu uzyskuje się zwarte powłoki dobrej jakości, niekiedy nawet w postaci błyszczącej (odwzorowującej połysk i fakturę powierzchniową podłoża).
Przeznaczone do srebrzenia przedmioty miedziane czy mosiężne, dokładnie odtłuszczone i zaktywowane, zanurza się w kąpieli o składzie:
chlorek srebra, AgCl 7 g/dm3,
cyjanek sodu, NaCN 20 g/dm3,
i prowadzi proces w temperaturze 30-40°C.

Kąpiel sporządza się przez roztarcie obu składników z małą ilością wody, a po ich rozpuszczeniu uzupełnia się wodą do żądanej objętości.
Błyszczące powłoki srebrne można otrzymać w kąpieli:
azotan srebra, AgNO3 10 g/dm3,
cyjanek sodu, NaCN 35 g/dm3,
podgrzanej do temperatury 80-90°C.

Do posrebrzenia (cienką warstwą) powierzchni dużych przedmiotów, a także do naprawienia braków (zasrebrzenie fragmentów powierzchni, które z różnych względów nie zostały pokryte powłoką srebrną w procesie zasadniczym) można stosować metodę tamponową, tj. pocieranie tych fragmentów powierzchni bawełnianym tamponem nasyconym specjalną mieszaniną. W skład tej mieszaniny wchodzą:
chlorek srebra, AgCl 14 g/dm3,
chlorek sodu, NaCl 20 g/dm3,
wodorowinian potasu 20 g/dm3.

Sole te, bardzo drobno sproszkowane, rozprowadza się z małą ilością wody i po nasyceniu nimi tamponu pociera się poddawaną srebrzeniu powierzchnię, aż do uzyskania żądanego efektu. Nieco grubsze powłoki uzyskuje się tą metodą, stosując sole jodkowe zamiast soli chlorkowych.

3.2. Osadzanie srebra w wyniku redukcji chemicznej
Srebrzenie przez redukcję chemiczną znalazło praktyczne zastosowanie do pokrywania srebrem nieprzewodników. Przedmiot niemetalowy, który ma być srebrzony, musi być jednak poddany specjalnej obróbce przygotowawczej, w przeciwnym bowiem przypadku nie uda się wytworzyć jednorodnej i ciągłej powłoki na całym przedmiocie. Obróbka ta polega na dokładnym oczyszczeniu (odtłuszczeniu) powierzchni, jej nadtrawieniu i uczuleniu. Powierzchnia po tych zabiegach musi być całkowicie zwilżalna.

Oczyszczanie. Przedmioty niemetalowe oczyszcza się, stosując najpierw mycie w rozpuszczalniku organicznym. Rozpuszczalnik ten należy dobrać w zależności od rodzaju oczyszczanego tworzywa, nie powinien on bowiem naruszać podłoża, a tylko usuwać z powierzchni zanieczyszczenia tłuszczowe i olejowe.
Po umyciu przedmioty odtłuszcza się w czasie do 5 minut w 5% roztworze wodorotlenku sodu lub 15% roztworze węglanu sodu. Do roztworów odtłuszczających można dodać również zwilżacza niejonowego.
Po operacji odtłuszczenia należy przeprowadzić proces neutralizacji w 2% roztworze kwasu azotowego i następnie przedmiot dobrze wypłukać w wodzie bieżącej, najlepiej pod natryskiem.

Trawienie. Jednym z podstawowych czynników, od których zależy dobre związanie się powłoki srebrnej z podłożem, jest wytworzenie chropowatości na powierzchni przedmiotu poddawanego metalizowaniu. Może to być również mikrochropowatość, całkowicie lub prawie niewidoczna okiem nieuzbrojonym, wywołana umiejętnym nadtrawieniem pokrywanej powierzchni.
Procesy nadtrawiania tworzyw niemetalowych, w tym również szkła i ceramiki, prowadzi się w temperaturze otoczenia, w czasie od kilku sekund do około 5 minut, w zależności od rodzaju tworzywa i agresywności trawiącego roztworu.
W ciągu kilku sekund można wytrawić przedmioty z tworzywa fenolowo-formaldehydowego w roztworze do trawienia z połyskiem miedzi i mosiądzu1, w temperaturze otoczenia. Po trawieniu przedmioty te należy zneutralizować na przykład w 10% roztworze węglanu sodu lub 15% roztworze wodorowęglanu sodu.
Tworzywa oparte na estrach celulozowych wytrawia się w roztworze wodorotlenku sodu (15% roztwór wodny) w czasie od 1 do 5 minut. Można również stosować do tych tworzyw 10% wodny roztwór acetonu.
Do nadtrawiania większości tworzyw termoutwardzalnych stosuje się acetonowy roztwór o składzie:
aceton 1000 cm3,
hydrochinon 100 g,
pirokatechina 25 g.
Czas obróbki - około 3 minut.

W przeciwieństwie do tworzyw termoutwardzalnych, do nadtrawiania większości tworzyw termoplastycznych stosuje się roztwory oparte wyłącznie na związkach nieorganicznych. Przykładem może być roztwór:
kwas siarkowy (VI), H2SO4 (d = 1,84) 100 cm3
dichromian (VI) potasu, K2Cr2O7 15 g
woda 50 cm3,
w którym proces prowadzi się w czasie około 2 minut.

Szkło i ceramikę można wytrawić jedynie w roztworach zawierających kwas fluorowodorowy. Stosuje się na przykład roztwory o następujących składach:

Do szkła (a także do kwarcu i miki):
kwas fluorowodorowy, HF (30% roztwór wodny) 30 cm3,
fluorek amonu, NH4F 12,5 g,
woda 1000 cm3.

Do ceramiki:
kwas siarkowy (VI), H2SO4 (d = 1,84) 125 cm3,
kwas fluorowodorowy, HF (30% roztwór wodny) 125 cm3,
bezwodnik kwasu chromowego (VI), CrO3 62,5 g.

Po nadtrawieniu należy roztwór trawiący dokładnie usunąć z powierzchni obrabianego przedmiotu przez opłukanie najpierw wodą bieżącą (najlepiej pod natryskiem), a potem wodą destylowaną.

Uczulanie. W celu ułatwienia osadzania się srebra na metalizowanej powierzchni stosuje się proces zwany uczulaniem. Chodzi w tym przypadku o wytworzenie na pokrywanym przedmiocie centrów aktywnych, przez co na powierzchni tego przedmiotu srebro osadza się łatwiej niż na powierzchniach nieuczulonych, na przykład na ściankach naczynia, w którym przebiega proces.
W przypadku wielu tworzyw osadzanie się srebra byłoby niemożliwe bez uczulenia. Warunkiem dobrego uczulenia powierzchni przedmiotu jest zachowanie wyjątkowej czystości; po zanurzeniu czystego przedmiotu do roztworu uczulającego należy uczuloną powierzchnię starannie opłukać, najpierw w zimnej wodzie bieżącej, a następnie - destylowanej.
Do uczulania stosować można roztwór o następującym składzie:
chlorek cyny (II), SnCl2 10 g/dm3,
kwas solny, HCl (30% roztwór wodny) 20-40 cm33,
i czas obróbki 1-3 minut.

Roztwory o większym stężeniu kwasu solnego są bardziej trwałe, jednak mniej aktywne i z tego względu wymagają dłuższego przetrzymywania w nich uczulanych przedmiotów. Jednak gdy roztwór uczulający ma być wielokrotnie używany, należy przeciwdziałać utlenianiu tlenem z powietrza cyny (II) do cyny (IV) (proces ten przebiega wówczas, gdy roztwór pozostaje w otwartym naczyniu), jony cyny na czwartym stopniu utlenienia nie mają bowiem właściwości uczulających. Jony wodorowe natomiast przeciwdziałają utlenianiu się cyny (II) do cyny (IV).

Srebrzenie. Podstawą srebrzenia przez redukcję chemiczną jest, jak wiadomo, redukcja srebra z roztworów jego soli kompleksowych, najczęściej z azotanu diaminasrebrowego. Reduktorami są na ogół związki organiczne, jak na przykład cukier, formalina, etylenodiamina, winian sodu i potasu, a także siarczan (VI) hydrazyny.
Dobór składu roztworów, zarówno soli srebra, jak i roztworów redukujących, zależy w dużej mierze od żądanej szybkości redukcji, zależy jednak również od rodzaju metalizowanego tworzywa. Dzieje się tak dlatego, że tworzywa sztuczne zawierają zazwyczaj oprócz żywicy, jako składnika głównego, również inne składniki dodatkowe, jak wypełniacze, zmiękczacze, pigmenty itp. W zależności od stosowanego składnika dodatkowego mogą się zmieniać właściwości tworzywa sztucznego. Jedne składniki mogą katalizować (przyspieszać) reakcję redukcji, inne natomiast - inhibitować (opóźniać) proces osadzania metalu.
Do srebrzenia stosuje się dwa zasadnicze roztwory:
A. Roztwór soli srebrzącej (roztwór soli aminasrebrowej),
B. Roztwór redukujący (roztwór reduktora).

Po zmieszaniu roztworów A i B wylewa się je natychmiast na powierzchnię srebrzoną. Srebro na tej powierzchni osadza się w postaci powłoki o połysku odpowiadającym połyskowi podłoża. W czasie procesu srebrzenia należy bez przerwy kołysać naczyniem, powodując krążenie kąpieli. Czas srebrzenia wynosi 2-15 minut w zależności od rodzaju kąpieli, żądanej grubości powłoki i jej wyglądu (im grubsza powłoka tym bardziej matowa).
Po zmieszaniu roztworów A i B redukcja srebra zachodzi nie tylko na srebrzonym przedmiocie, ale również w całej masie kąpieli. Kąpiel szybko żółknie, ciemnieje, wytrąca się metaliczne srebro w postaci pyłu. Po pewnym czasie osad w kąpieli nieco jaśnieje, co jest oznaką końca reakcji.
Posrebrzone przedmioty po wyjęciu z kąpieli opłukuje się wodą destylowaną, następnie bieżącą i suszy.
Zużyte roztwory zawierające pył srebrny należy zbierać. Jest to konieczne z uwagi na cenę srebra oraz fakt, że podczas chemicznego srebrzenia na przedmiocie osadza się zaledwie 10% czystego srebra, reszta pozostaje w postaci zawiesiny w kąpieli.
Roztwory do srebrzenia zawierające związki aminasrebrowe należy przyrządzać do jednorazowego użytku. Jest to bardzo ważne z tego względu, że w stanie suchym mają one właściwości wybuchowe. Dlatego nie należy dopuszczać do ich wyschnięcia. Naczynia i miejsce pracy należy starannie opłukiwać wodą. Gdyby zaszła konieczność sporządzenia roztworu zapasowego i zlania go do butelki, w żadnym przypadku nie należy stosować wtedy szklanych korków, lecz tylko gumowe lub z tworzywa sztucznego, a przy zamykaniu dbać o to, aby szyjki butelek były idealnie czyste. W przypadku zauważenia na butelce suchej soli, nie należy jej dotykać, ale uprzednio zwilżyć wodą i osad spłukać.

Metody srebrzenia:
Metoda formaldehydowa. Celem sporządzenia roztworu A należy rozpuścić 20 g azotanu (V) srebra w 150 cm3 wody destylowanej, po czym dodawać kroplami około 12% roztwór wodny amoniaku (roztwór stężony rozcieńczony wodą destylowaną w stosunku 1:1). Wytrącający się początkowo brunatnoczarny osad tlenku srebra rozpuszcza się przy dalszym dodawaniu amoniaku. Wkraplanie amoniaku należy prowadzić przy stałym, dość energicznym mieszaniu, aż do chwili kiedy uprzednio wytrącony osad całkowicie się rozpuści. Następnie należy uzupełnić wodą destylowaną do objętości 1 dm3.
Roztwór redukujący B sporządza się, rozcieńczając 52,5 cm3 40% formaldehydu (cz.d.a.) wodą destylowaną do objętości 1 dm3.
W procesie srebrzenia używa się równych objętości roztworów A i B.

Metoda cukrowa. Proces srebrzenia przez redukcje chemiczną przebiega tym łatwiej, im bardziej alkaliczne jest środowisko reakcji redukcji. W metodzie cukrowej stosuje się dość łagodny czynnik redukujący, dlatego też (w celu uzyskania wystarczającej szybkości procesu redukcji srebra) należy podwyższyć pH roztworu srebrzącego przez dodanie wodorotlenku sodu lub potasu.
Roztwór srebrzący A ma w metodzie cukrowej skład następujący: azotan(V) srebra 20 g/dm3, wodorotlenek sodu 10 g/dm3, amoniak 8 g/dm3.

Sporządza się go w sposób następujący: do 150 cm3 roztworu sporządzonego jak opisano w metodzie formaldehydowej wprowadza się ochłodzony roztwór 10 g wodorotlenku sodu w 100 cm3 wody destylowanej. Wytracony brunatnoczarny osad ponownie rozpuszcza się przez ostrożne wkraplanie amoniaku aż do uzyskania klarownego roztworu, jednak starannie unikając nadmiaru odczynnika. Następnie dodaje się po jednej kropli 10% roztworu azotanu (V) srebra aż do lekkiego zmętnienia, po czym roztwór przesącza i dopełnia wodą destylowaną do objętości 1 dm3.
W celu sporządzenia roztworu redukującego B rozpuszcza się 75 g cukru w 750 cm3 wody destylowanej, dodaje następnie 1,5 cm3 stężonego kwasu siarkowego (VI) lub azotowego (V) i ogrzewa do wrzenia. Roztwór należy gotować przez godzinę, uzupełniając parującą wodę. Po ostudzeniu należy dopełnić roztwór wodą destylowaną do objętości 1 dm3.
Roztwory należy używać w stosunku 20 części objętościowych roztworu srebrzącego A na 3 części roztworu redukującego B. Należy je zmieszać tuż przed wylaniem na metalizowaną powierzchnię.

Metoda winianowa. W metodzie winianowej stosuje się roztwór srebrzący A o takim samym składzie chemicznym, jak przy metodzie cukrowej.
Roztwór redukujący B uzyskuje się natomiast przez rozpuszczenie 100 g winianu sodu i potasu (winianu sodowo-potasowego), tzw. soli Seignetta, w wodzie destylowanej i dopełnienie wodą do objętości 1 dm3.
W metodzie winianowej używa się równe objętości roztworu A i B. Niekiedy stosuje się oba roztwory rozcieńczone, na przykład 100 cm3 roztworu A + 100 cm3 wody destylowanej miesza się ze 100 cm3 roztworu B + 100 cm3 wody destylowanej. Można również wlewać równe objętości roztworów A i B do określonej ilości wody destylowanej. Po wymieszaniu sporządzony roztwór wlewa się do naczynia, w którym prowadzi się metalizację.

Metoda hydrazynowo-glioksalowa. W metodzie tej w celu wykonania roztworu srebrzącego A rozpuszcza się 85 g azotanu (V) srebra w około 2 dm3 wody destylowanej i następnie dodaje powoli tyle amoniaku, aby rozpuścić wydzielający się początkowo osad. Należy unikać nadmiaru amoniaku. Całość uzupełnia się wodą destylowaną do objętości 4,5 dm3.
W celu sporządzenia roztworu redukującego B rozpuszcza się 74 g siarczanu (VI) hydrazyny w około 2 dm3 wody destylowanej, dodaje następnie 190 cm3 30% roztworu glioksalu i uzupełnia wodą do objętości 4,5 dm3.
Używa się równych objętości roztworów A i B.

Metoda trójetanolaminowa (trietanoloaminowa). Roztwór srebrzący A sporządza się przez rozpuszczenie 72 g azotanu (V) srebra w około 2 dm3 wody destylowanej, dodaje amoniaku do rozpuszczenia się osadu (należy unikać nadmiaru amoniaku) i uzupełnia wodą destylowaną do objętości 4 dm3.
Roztwór redukujący uzyskuje się przez zmieszanie 100 cm3 30% roztworu glioksalu, 25 cm3 trietanolaminy i dopełnieniu wodą destylowaną do objętości 4 dm3.
Używa się jednakowych objętości roztworów A i B.

4. Bezprądowe (chemiczne) miedziowanie

4.1. Osadzanie miedzi w wyniku reakcji wymiany chemicznej
Miedziowaniu przez wymianę chemiczną poddaje się na ogół przedmioty stalowe i to wyłącznie w celach dekoracyjnych.
Najprostszym sposobem pokrycia stali (żelaza) bardzo cienką powłoką miedzianą jest zanurzenie stalowego przedmiotu, uprzednio dobrze odtłuszczonego, wytrawionego i zaktywowanego, do roztworu o składzie:
siarczan (VI) miedzi (II) 10-20 g/dm3,
kwas siarkowy (VI) (d = 1,84) 5-10 cm3/dm3,
mającego temperaturę 15-20°C.
Powłoka miedziana przy stosowaniu tego roztworu tworzy się bardzo szybko. Dlatego należy przedmioty w tej kąpieli przetrzymywać tylko przez kilka sekund, w przeciwnym przypadku powłoka miedziana ulegnie odwarstwieniu, a przedmiot zostanie nadtrawiony. Aby nie dopuścić do powstania nalotów korozyjnych, przedmiot należy po wyjęciu z kąpieli szybko i starannie wypłukać. Po opłukaniu polecane jest również zanurzenie przedmiotu do roztworu wodorotlenku czy węglanu sodu w celu zneutralizowania ewentualnych resztek kwaśnego roztworu, po czym ponowne wypłukanie i szybkie wysuszenie. Powłoki miedziane o dobrej przyczepności do podłoża stalowego osadza się jednak przede wszystkim w roztworach zawierających kompleksowe sole miedzi. Na przykład w kąpieli o składzie:
siarczan (VI) miedzi (II) (pięciowodny) 50 g/dm3,
amoniak (25% roztwór wodny) 50 cm3/dm3,
kwas winowy do słabo kwaśnej reakcji,

można otrzymać błyszczące powłoki miedziane, przewyższające pod względem jakości powłoki uzyskiwane w kąpieli siarczanowej.
Omówioną kąpiel sporządza się przez rozpuszczenie w wodzie siarczanu (VI) miedzi (II), dodanie następnie amoniaku w celu wytworzenia aminowego kompleksu miedzi (II), a na końcu - kwasu winowego w celu uzyskania słabo kwaśnej wartości pH roztworu.
Podobnie jak przy miedziowaniu w kąpieli siarczanowej, również i w omawianej kąpieli nie należy przetrzymywać przedmiotów przez dłuższy czas i gdy powłoka miedziana pokryje je całkowicie, należy je natychmiast wyjąć i wypłukać.
Również do małych przedmiotów, wytwarzanych w skali masowej, można stosować omówioną kąpiel. W tym celu czyste (bezżywiczne) trociny nasącza się tym roztworem i razem z przedmiotami stalowymi poddaje obróbce w drewnianym bębnie. Proces prowadzi się przez 30 minut, stosując dość wolne obroty bębna. Następnie na sicie oddziela się pomiedziowane przedmioty od trocin, płucze i suszy. Pomiedziowane przedmioty są błyszczące, bowiem przy tak prowadzonej obróbce następuje jednoczesne osadzanie i polerowanie powłoki.
Nieco grubsze powłoki miedziane można uzyskać w kąpieli wersenianowej o składzie:
siarczan (VI) miedzi (II) (pięciowodny) 37,5 g/dm3,
wersenian sodu2 87,5 g/dm3.

Dobrze odtłuszczone, wytrawione i zaktywowane przedmioty stalowe zanurza się w tej kąpieli na od 1 do 10 minut stosując przy tym intensywne mieszanie. Temperaturę kąpieli można utrzymywać w szerokich granicach, od 20 do 50°C.
Proces miedziowania w kąpielach o podanych składach prowadzić można również przez pocieranie powierzchni przedmiotów tamponem zwilżonym kąpielą.

4.2. Osadzanie miedzi metodą kontaktową
Do kontaktowego miedziowania nadają się doskonale kompleksowe sole miedzi (II). W procesie tym stosuje się zarówno roztwory kwaśne, jak i alkaliczne.
Miedziowanie kontaktowe umożliwia uzyskanie powłok miedzianych o niezłej przyczepności na wyrobach stalowych. Przygotowane do pokrycia wyroby wsypuje się do bębna z kawałkami aluminium lub cynku i prowadzi proces w temperaturze otoczenia, w czasie od kilku do kilkudziesięciu minut, w zależności od stosowanej kąpieli.
Kwaśna kąpiel do miedziowania kontaktowego ma skład:
siarczan (VI) miedzi (II) (pięciowodny) 150 g/dm3,
glioksal 20 g/dm3,
kwas cytrynowy 10 g/dm3,
kwas siarkowy (VI) 20 g/dm3.
Czas zanurzenia - około 2 minut.

Powłoki miedziane na stali uzyskuje się również w kąpieli alkalicznej:
siarczan (VI) miedzi (II) 75 g/dm3,
winian sodu i potasu (sól Seignetta) 375 g/dm3,
wodorotlenek sodu 200 g/dm3.
Czas zanurzenia - od 15 do 120 minut.

W metodzie kontaktowej można również prowadzić proces miedziowania przez pocieranie powierzchni bawełnianym tamponem. Dobrze jest w tym celu zmieszać alkaliczny roztwór do miedziowania z białym tonem (na przykład kredą) i sporządzoną papkę nanosić na pokrywaną powierzchnię. Wilgotny tampon posypuje się następnie pyłem cynkowym lub aluminiowym i intensywnie pociera powierzchnię przedmiotu. Proces należy prowadzić tak długo, aż uzyska się pożądany efekt. W wyniku pocierania powłoka uzyskuje piękny połysk.
Również na żeliwie można przez pocieranie uzyskać powłokę miedzianą dobrej jakości. W tym celu drobno sproszkowany kwas winowy zwilża się roztworem siarczanu (VI) miedzi (II) i powstałą papką pociera powierzchnię przedmiotu za pomocą twardej szczotki szczeciniastej.

4.3. Osadzanie miedzi na drodze katalitycznej
Miedziowanie katalityczne jest stosowane do pokrywania nieprzewodników w celu nadania ich powierzchni właściwości przewodzenia prądu elektrycznego. Umożliwia to dalsze osadzanie powłok za pomocą prądu elektrycznego, tj. pokrywanie galwaniczne. Powierzchnia nieprzewodnika musi być uprzednio uczulona i zaktywowana przez osadzenie na niej drobnych ilości katalizatora, którym może być na przykład pallad.
Uczulanie powierzchni tworzyw sztucznych (nieprzewodników) omówiono w części 1 tego artykułu.
Aktywowanie, jak wiadomo z części 1, ma na celu osadzenie drobnych ilości metalu szlachetnego na powierzchni przedmiotu w miejscach, w których uprzednio zostały zaadsorbowane jony cyny (II). Wydzielony metal szlachetny jest katalizatorem w następnym procesie, tj. podczas chemicznego (katalitycznego) miedziowania.
Do aktywowania najczęściej stosuje się roztwory zawierające sole palladu, na przykład roztwór o składzie:
chlorek palladu (II) (czysty) 0,2 g/dm3,
kwas solny (czysty) (d = 1,19) 10 cm3/dm3.

Po aktywacji przedmioty płucze się najpierw w wodzie destylowanej, a następnie, bardzo starannie, w zimnej wodzie bieżącej co najmniej przez minutę.
Dokładnie wypłukane przedmioty przenosi się następnie do kąpieli do chemicznego (katalitycznego) miedziowania. Przykładem takiej kąpieli może być roztwór sporządzony z dwóch części (A i B):
Roztwór A:
siarczan(VI) miedzi(II) (pięciowodny) 35 g/dm3,
winian sodu i potasu 170 g/dm3,
wodorotlenek sodu 50 g/dm3.

Roztwór B:
formaldehyd (40% roztwór).

Do użytku bierze się 5 części objętościowych roztworu A i 1 część objętościową roztworu B. Miedziowanie prowadzi się w temperaturze otoczenia, a czas zanurzenia wynosi 15-30 minut. Kąpiel ta pracować może również po rozcieńczeniu wodą w stosunku od 1:1 do 1:3.
Do miedziowania katalitycznego można również stosować kwaśną kąpiel o podwyższonej temperaturze pracy (80°C), w której reduktorem jest fosfinian sodu (podfosforyn sodu). Kąpiel ta nadaje się jednak tylko do procesu natryskowego. Również i w tym procesie stosuje się dwa roztwory (A i B), a redukcja miedzi następuje tylko na powierzchni pokrywanego przedmiotu w momencie, gdy roztwory A i B, tryskające z osobnych dysz pistoletu do chemicznego metalizowania (por. część 1 tego artykułu), spotkają się na powierzchni miedziowanej.
Roztwory A i B mają w tym przypadku następujące składy chemiczne:
Roztwór A:
siarczan (VI) miedzi (II) (pięciowodny) 35 g/dm3,
kwas siarkowy (VI) (d = 1,84) 50 cm3/dm3.

Roztwór B:
fosfinian (podfosforyn) sodu (jednowodny) 50 g/dm3.

Stosuje się dwie części objętościowe roztworu A i jedną część objętościową roztworu B.
Ujemną cechą kąpieli do katalitycznego miedziowania jest ich mała stabilność. Wprawdzie obecnie opracowano już szereg kąpieli o zwiększonej stabilności, jednak skład ich nie jest przez producentów publikowany. Kąpielą taką, w której reduktorem jest formaldehyd, dysponuje również Instytut Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie.

Przypisy
1 Na przykład w roztworze:
kwas azotowy, HNO3, stężony 1 dm3,
kwas siarkowy (VI), H2SO4, stężony 1 dm3,
kwas solny, HCl, stężony 10-20 cm3/dm3.
W roztworze tym umieszcza się tylko na chwilę oczyszczone tworzywo, szybko opłukuje i zanurza następnie do roztworu neutralizującego.
2 Sól sodowa kwasu etylenudiaminatetraoctowego (etyle
2
Złoto próby trzeciej /585/, najczęstsze w sklepach - to 585 punktów czystego złota i 415 pkt. miedzi, srebra i niklu bądź irydu w białym złocie.
Próba druga - to 750 pkt. czystego i 250pkt. dodatków.
Srebro pr. 925 to 925 pkt. czystego srebra i 75 pkt. miedzi. Dawniej stosowana 800-ka ma 1/5 miedzi.
Czyste złoto i srebro są bardzo miękkie, dodanie miedzi powoduje zwiększenie twardości / kwestie użytkowania/. Oczywiste są też kwestie ceny.


Wiadomo :wink: pozdrawiam
eko


13 lip 2009, o 00:50
*******
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 21 cze 2005, o 17:00
Posty: 1592
Lokalizacja: Skoczów
Post 
A nie lepiej byłoby zrobić z tego i innych tego typu tematów artykuły na vortal?

_________________
Sprzedam wodorotlenek sulfurylu SO2(OH)2, również w postaci r-rów o żądanym stężeniu. Cena do negocjacji.

Obrazek
weź udział:


18 sie 2009, o 21:35
Zobacz profil

Dołączył(a): 22 kwi 2008, o 17:23
Posty: 235
Post 
Nie zgodzę się. Jak ktoś ma jakieś wątpliwości lub pytania dotyczące danego tematu to tu się może spytać i nie musi tworzyć nowych tematów dzięki czemu wszystko jest w ,,kupie''.


18 sie 2009, o 22:35
Zobacz profil
Post odp.
W wolnej chwili zrobię art. na vortal , temat niech zostanie tutaj jest ciekawy i można się wypowiedzieć na temat przeprowadzonych prac
pzdr.
eko


18 sie 2009, o 23:29

Dołączył(a): 22 kwi 2008, o 17:23
Posty: 235
Post 
W takim razie się wypowiem na temat tworzonych przeze mnie powłok galwanicznych. Miedziowanie z rozc. H2SO4 i CuSO4 - Miedziowana stal musi być nieskazitelnie czysta (mimo, iż wyczyściłem papierem ściernym lakier i farbę, bardzo dokładnie sprawdzając czy nie ma pozostałości, po płukaniu wodą destylowaną i po dokładnym odtłusczeniu izopropanolem cz.d.a po włożeniu stali do kąpieli galwanicznej, około 25 % stali nie zostało pokryte, a miejsca nie pokryte zczerniały niszcząc urok błyszczącej warstwy miedzi). Srebrzenie poprzez nacieranie tamponem nasączonym lekko rozwodnioną mieszaniną chlorku srebra, chlorku sodu i wodorowinianu potasu - Powłoka wychodzi bardzo szybko, jest niezwykle ładna przy odpowiednim świetle, nie jest powłoką błyszczącą, powłoka jest ,,mleczna'', materiał srebrzony (miedź i jej stopy) nie musi być dokładnie wytrawiony (wystarczy pożądnie odtłuścić). Powłoka srebrna tworzona tą metodą jest bardzo trwała i estetyczna, możliwość niepowodzenia w srebrzeniu jest minimalna. Warstwa ta po 15 sekundowym nacieraniu mieszaniną jest na tyle gruba, że po ścieraniu papierem ściernym dopiero po kilkunastu sekundach ukazuje się miedź lub jej stop. Materiał można wypolerować w celu połysku, ale osobiście uważam, że powłoka surowa (nie polerowana) jest ładniejsza niż polerowana. Zalety i wady wyżej opisanego miedziowania :
Zalety :
- Łatwo dostępne odczynniki
- Niski koszt związków potrzebnych do galwanizacji
- Prostota przygotowywania roztworu i tworzenia powłoki galwanicznej
- Mieszanina składa się z dwóch subtancji (nie licząc wody destylowanej)
- Gotowy roztwór można stosunkowo długo przechowywać
- Kąpiel jest bezpieczna w użytkowaniu przez osoby mało doświadczone
- Temperatura galwanizacji jest bliska temperatury pokojowej dzięki nie ma problemu z podgrzewaniem roztworu
- Bardzo krótki czas galwanizacji (kilka sekund)
- Nie korzystanie z prądu elektrycznego
- Bardzo prosty sprzęt potrzebny do tworzenia kąpieli i samego procesu

Wady:
- Mieszanina po sporządzeniu jest ciepła, a przez to należy poczekać aż ostygnie lub łaźnia lodowa (wiadomo - stęż. H2SO4 w wodzie)
- Wysoka trudność otrzymania powłoki dobrej jakości
- Stosunkowo cienka warstwa metalu.

Zalety i wady srebrzenia (również wyżej przeze mnie opisanej):

Zalety:
- Bardzo wysoka jakość tworzonej powłoki
- Możliwość srebrzenie przedmiotów dowolnej wielkości z racji braku używania kąpieli galwanicznej
- Powłoka srebrna stosunkowo gruba i dobrze przylegająca do powierzchni
- Bardzo ładna i estetyczna powłoka galwaniczna
- Dzięki temu, że warstwa srebra jest gruba, bardzo ciężko zetrzeć powłokę
- Nie korzystanie z prądu elektrycznego
- Szybkie przygotowywanie i galwanizowanie
- Bardzo wysoka wydajność procesu.

Wady:
- Odczynniki z ,,górnej półki'' (oprócz NaCl) dla chemika amatora - dodatkowo potrzeba samodzielnego zsyntezowania chlorku srebra.
- Potrzeba posiadania w miarę dokładnej wagi laboratoryjnej (dokładność 10 mg lub mniej z racji bardzo małej ilości przygotowywanej mieszanki, która jak wspominałem jest bardzo wydajna - Porządne galwanizowanie jednostronne 100 cm3 blachy miedzianej z proporcji podanych w przepisie w skali 1 : 40 to powierzchnia jaką się da pokryć)
- Konieczność posiadania rękawiczek :lol:

Trochę się rozpisałem, ale chyba to wszystko.
Pozdrawiam :wink:


19 sie 2009, o 23:29
Zobacz profil
Post pdp.
Przyznam się że do końca nie rozumiałem twojej wypowiedzi :cry:
srebrzenie to nad wraz prosta reakcja polegając na czynnikach wcześniej opisywanych, odczynniki pewne i czyste szablonowo wychodzi bez problemu , nie znam pochodzenia jednak się domyślam że masz problemy z czystością :cry:
Inaczej reaguje brudny KCN czy brudne sole pomocnicze /przygotowywane galwaniczne / jako Jubilerka mieszanka reaguje miedzy sobą bez problemu, jest klika innych opcji wydobycia np. Rodu ,Osmu, Platyny jednak pozostaniemy na tym etapie
pzdr.
eko


20 sie 2009, o 01:11

Dołączył(a): 22 kwi 2008, o 17:23
Posty: 235
Post 
Zgodze sie, ze srebrzenie ktore bylo przeze mnie wykonywane bylo banalnie proste, ale problem mialem jedynie z miedziowaniem z racji niedokladnego oczyszczenia miedziowanego przedmiotu. Nie wiem czego nie rozumiesz w moim poscie. Chlorek srebra cz.d.a chlorek sodu cz.d.a wodorowinian potasu cz. siarczan miedzi cz. kwas siarkowy cz. wiec czystosci niczego sobie.


20 sie 2009, o 07:06
Zobacz profil
Post 
Z twojego postu wynika ze nie wytrawiles tego przedmiotu, wiec nic dziwnego, ze miales problemy z nakladaniem miedzi przez wymiane ;)


21 sie 2009, o 18:10

Dołączył(a): 22 kwi 2008, o 17:23
Posty: 235
Post 
Trawić rzeczywiście nie trawiłem, bo brak czasu dokuczał, ale powłoka galwanizacyjna nie pokryła całości stali z racji niedokładnego oczyszczenia z lakieru i farby ( reszta - 70 % stali była idealnie pokryta ładnie
przylegającą warstwą.


21 sie 2009, o 20:29
Zobacz profil
Post 
Odpowiednie trawienie mogloby zalatwic i ten problem - ktos na forum chwalil sie, ze usuwal lakier rozcienczonym siarkowcem (ale na innym podlozu). Zreszta jest szereg roznych kapieli do roznych rodzajow stali. Wbrew pozorom wlasnie trawienie pozwala zaoszczedzic czas - np. poswiecony zdrapywaniu farby czy czegostam :)


22 sie 2009, o 00:09
Post odp.
Może zamiast siarkowca warto zastosować NaOH podobnie do wymienionego wcześniej H2SO4 doskonale rozpuszcza się w wodzie powodując łatwe pozbycie się z detalu resztek ,posiada dodatkowy czynnik otłuszczający powierzchnię co jest istotne w tego typu procesach wstępnych
pzdr.
eko


22 sie 2009, o 01:02

Dołączył(a): 22 kwi 2008, o 17:23
Posty: 235
Post 
Ciekawy pomysł, napewno spróbuję. A trawić to w stężonym r-r NaOH czy rozcieńczonym ? I jakie dokładne stężenie ?


22 sie 2009, o 14:39
Zobacz profil
Post odp.
Lakiery i jakieś stare resztki farb i zanieczyszczeń idealnie usuniemy ługiem sodowym stężenie roztworu 1:10 kg.NaOH na 10l wody, uwaga reakcja będzie silnie egzotermiczna praca z ługiem wymaga BHP !!
Oczywiście dotyczy to stali lub żeliwa w żadnym wypadku przedmiotów z aluminium !! !!
po zastosowaniu tej kąpieli czyste odtłuszczone przedmioty płuczemy duża ilością wody ,proces jest kilkakrotnie bardziej wydajny niż babranie się z H2SO4 który jest mizerny i tez wymaga BHP !!
pzdr.
eko


23 sie 2009, o 00:19
**
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 19 lut 2009, o 01:16
Posty: 457
Lokalizacja: /dev/random
Post 
Pytanie lekko z innej beczki, aczkolwiek również związane ze srebrzeniem. Jak można ładnie utlenić miedź, aby powstał na niej tlenek? Potrzebował bym pokryć płytkę miedzianą warstwą AgCl w celu naświetlenia.


23 sie 2009, o 09:59
Zobacz profil
***
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 27 cze 2005, o 20:29
Posty: 1087
Post 
Klasyczna metoda to przez długotrwałe wytrzymanie w wysokiej temperaturze w atmosferze powietrza, ale pewnie są inne sposoby.


** - Trzeba mieć na uwadze, że jeżeli temperatura będzie powyżej 0,3-0,4 temperatury topnienia, a czas będzie długi to miedź zrekrystalizuje, a więc jeżeli płytka była umocniona przez walcowanie na zimno to ponownie zmięknie, stanie się plastyczna, przy spadku twardości i wytrzymałości. (Jednak w większości przypadków zwykła blacha i tak jest sprzedawana w stanie miękkim - po wyżarzeniu, więc w przypadku tej płytki pewnie nic się nie zmieni).


23 sie 2009, o 14:22
Zobacz profil
**
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 19 lut 2009, o 01:16
Posty: 457
Lokalizacja: /dev/random
Post 
Ta miedź ma 0,35um i pokrywa laminat szklano-epoksydowy. Chciałem wykorzystać nakładanie srebra metodą fotopozytywową.


23 sie 2009, o 14:47
Zobacz profil
***
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 27 cze 2005, o 20:29
Posty: 1087
Post 
Teraz już wiem o co chodzi. Niestety laminat, nawet FR4 nie zniesie długotrwałego trzymania w temp. wyższych niż 100-200C zależnie od żywicy.. A może zrobić coś na kształt emulsji fotograficznej i pokryć tym płytkę ? Tu by ktoś bardziej doświadczony musiał się wypowiedzieć.


23 sie 2009, o 15:00
Zobacz profil
**
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 19 lut 2009, o 01:16
Posty: 457
Lokalizacja: /dev/random
Post 
Są owszem chociażby Positiv-20. Problem z nim polega na tym, że cywilne ilości są dostępne w sprayu i kosztują około 30zł/100ml. Wersja lana to baniaczek 1l za 559zł. Istotną wadą tego środka jest jego lepliwość - łapie nawet najdrobniejsze drobinki kurzu, poza tym bez wirówki trudno jest jednolicie pokryć większy kawałek laminatu.


23 sie 2009, o 15:19
Zobacz profil

Dołączył(a): 10 maja 2010, o 11:10
Posty: 1
Post 
hi iam seena and i have read all of your posts and i would like to appreciat.thanks

_________________
Get shoes and sunglasses on discount enjoy handbags also.


13 maja 2010, o 14:21
Zobacz profil
Post odp.
seena napisał(a):
hi iam seena and i have read all of your posts and i would like to appreciat.thanks


Na forum piszemy w rodzimym języku angolski nie jest preferowany .... wiem że wielu używa do tego celu tzw. murzyńskiego co widać wyraźnie w komnacie > pogawędki > "mondre" posty na forum :arrow: http://forum.vmc.org.pl/viewtopic.php?t=9686

aktus napisał(a):
Są owszem chociażby Positiv-20. Problem z nim polega na tym, że cywilne ilości są dostępne w sprayu i kosztują około 30zł/100ml. Wersja lana to baniaczek 1l za 559zł. Istotną wadą tego środka jest jego lepliwość - łapie nawet najdrobniejsze drobinki kurzu, poza tym bez wirówki trudno jest jednolicie pokryć większy kawałek laminatu.


aktus drogi kolego , właśnie od tego są gotowe preparaty firmowe co do cen nie dyskutujmy do zaleje nas krew .... :?
metodyka oraz skład pozwala na wykonanie samodzielne owych preparatów pod wzgl. składu dalej tylko > firma pakująca w opakowania ciśnieniowe > znajomość rynku zbytu > ceny konkurencyjne > sukces .
Jeśli obecny preparat na rynku nie bardzo cie zadowala jako użytkownika szukaj innych sposobów wejścia na rynek opracowując taki preparat by nie łapał kurzu na tyle co oryginał Positiv-20.
pzdr.
eko


14 maja 2010, o 00:03
@MODERATOR
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 11 cze 2006, o 21:37
Posty: 2028
Lokalizacja: Krakow
Post 
Aktus - chlorany/nadchlorany w środowisku zasadowym w temp. około 60-80 st. C utleniają miedź :) tworzy się czarna warstwa tlenkowa :) w ciągu kilku minut


tylko trzeba uważać na dodatki organiczne, aby coś nie je*** :P

_________________
Vandenberg Legacy: "Jak zobaczysz błysk nuklearny kucnij i zasłoń się."
Forest Gump: "Jezeli Ci zle, ze gozej byc nie moze, zacznij bic sie kijem po nodze... jak przestaniesz bedzie znacznie lepiej"


14 maja 2010, o 06:57
Zobacz profil
@MODERATOR
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 11 cze 2006, o 21:37
Posty: 2028
Lokalizacja: Krakow
Post 
Mam takie pytanie dotyczące srebrzenia galwanicznego z połyskiem.

Kąpiel składa się przykładowo z:
- cyjanek potasu
- cyjanek srebra
- tiosiarczan sodu
- węglan sodu

w karcie charakterystyk cyjanku potasu jest umieszczona adnotacja, że jest to związek nierozpuszczalny w wodzie - więc jak należy przygotować tego typu kąpiel ? najpierw rozpuszczać resztę związków i w tak przygotowanym roztworze cyjanek srebra się już rozpuszcza ?

pytam bo potrzebuję tego typu kąpieli i nie jestem pewny jak się za to zabrać.

_________________
Vandenberg Legacy: "Jak zobaczysz błysk nuklearny kucnij i zasłoń się."
Forest Gump: "Jezeli Ci zle, ze gozej byc nie moze, zacznij bic sie kijem po nodze... jak przestaniesz bedzie znacznie lepiej"


17 lis 2010, o 13:25
Zobacz profil
**
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 23 lis 2008, o 12:16
Posty: 338
Post 
Sulik coś ta karta charakterystyki szemrana, bardzrdzo dobrze rozpuszcza się w wodzie, ulega dysocjacji na jony K+ i CN-. W wodzie ulega częściowej hydrolizie z wydzieleniem cyjanowodoru co daje mu charakterystyczny zapach gorzkich migdałów. Rozpuszczalność w wodzie 71,6 g/100 ml


17 lis 2010, o 13:38
Zobacz profil
**
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 23 lis 2008, o 12:16
Posty: 338
Post 
Sorry za post pod postem, ale Sulik namieszałeś, chodzi oczywiście o cyjanek srebra ??
Sulik napisał(a):
w karcie charakterystyk cyjanku potasu jest umieszczona adnotacja, że jest to związek nierozpuszczalny w wodzie

Dopiero teraz zauważylem to "przejęzyczenie".


17 lis 2010, o 13:48
Zobacz profil
@MODERATOR
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 11 cze 2006, o 21:37
Posty: 2028
Lokalizacja: Krakow
Post 
tak chodzi o cyjanek srebra - nie wiem czemu napisałem źle :( :oops:

_________________
Vandenberg Legacy: "Jak zobaczysz błysk nuklearny kucnij i zasłoń się."
Forest Gump: "Jezeli Ci zle, ze gozej byc nie moze, zacznij bic sie kijem po nodze... jak przestaniesz bedzie znacznie lepiej"


17 lis 2010, o 14:10
Zobacz profil
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Odpowiedz w wątku   [ Posty: 29 ]  Przejdź na stronę 1, 2  Następna strona

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 0 gości


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Multumiri adresate phpBB.com & phpBB.ro..
Design creat de Florea Cosmin Ionut.
© 2011
Przyjazne użytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL

..